Netherlands

Palestijnen weten dat hun bij annexatie weinig goeds staat te wachten

Reportage

Bezette gebieden Premier Netanyahu zegt dat zijn regering vanaf 1 juli delen van de bezette Palestijnse gebieden wil annexeren. De Palestijnen in Oost-Jeruzalem weten uit ervaring wat dat betekent: meer geweld en onzekerheid.

Op deze zomerse woensdagavond is het gemoedelijk druk in Issawiya, een Palestijnse wijk in Oost-Jeruzalem. Winkelende gezinnen slenteren over de stoep, groepjes mannen hangen kletsend voor hun winkeltjes. Dan rijdt er een witte politiejeep de hoek om en ineens is overal beweging. Gewapende agenten van de grenspolitie sleuren een jongen de straat af, de jeep in.

Buurtbewoners rennen op de jeep af. „Wat heeft hij gedaan? Hij heeft niets gedaan”, roepen ze in het Arabisch en Hebreeuws. Even later is de politiewagen met arrestant weg en lopen mensen weer door. Ze zijn dit soort taferelen gewend. Al ruim een jaar is de wijk Issawiya dagelijks het toneel van politiegeweld.

De Israëlische premier Benjamin Netanyahu herhaalde deze week het kabinetsvoornemen om 1 juli te starten met annexatie van delen van de Westelijke Jordaanoever, conform het omstreden ‘vredesplan’ van de Amerikaanse president Donald Trump.

Het is nog onduidelijk wat de status van de Palestijnse inwoners van de te annexeren gebieden wordt als het echt zover komt. De situatie in de Palestijnse wijken van Oost-Jeruzalem belooft weinig goeds.

Issawiya is een van de Palestijnse dorpjes en wijken die Israël na de Zesdaagse Oorlog in 1967 bij de Israëlische gemeente Jeruzalem voegde, nadat ze vanaf 1948 onder Jordaans bestuur hadden gestaan.

De inwoners van Oost-Jeruzalem hebben in theorie dezelfde rechten als de inwoners van West-Jeruzalem, maar niet in de praktijk. Het budget voor voorzieningen als scholen en ziekenhuizen blijft in Palestijnse wijken ver achter. Elke vorm van politieke activiteit is verboden; de afgelopen maanden werden diverse vrijwilligers in de strijd tegen corona gearresteerd wegens vermeende banden met de Palestijnse Autoriteit op de Westelijke Jordaanoever.

Lees ook: Palestijnse boeren in de Jordaanvallei: ‘Ze willen ons helemaal weghebben’

De Palestijnse inwoners van Jeruzalem zijn geen Israëlisch staatsburger. Ze hebben een verblijfsvergunning, die ze om allerlei redenen kwijt kunnen raken. Netanyahu zei donderdag dat de Palestijnen in de te annexeren gebieden ook niet op het staatsburgerschap hoeven te rekenen.

Het is voor Palestijnen bovendien vrijwel onmogelijk een bouwvergunning te krijgen. Veel huizen zonder vergunning worden met sloop bedreigd. Sommigen zien zich gedwongen hun eigen huis te slopen: als de bulldozers van de gemeente het komen doen, worden de sloopkosten van tienduizenden euro’s doorberekend aan de dakloos geworden bewoners.

Bij gebrek aan een bestemmingsplan kunnen ook de bewoners van Issawiya niet legaal bouwen. De 59-jarige buurtbewoner Fathi Abu Humus betaalt al sinds 2000 hoge boetes voor twee illegaal gebouwde appartementen. „Ik weet niet of ik de boetes in de toekomst nog kan betalen”, zegt Abu Humus in een recent rapport van mensenrechtenorganisatie B’tselem. „De gemeente heeft al mijn geld al.” Hij is bezorgd over de toekomst van zijn kleinkinderen, die in de overvolle buurt geen huis meer zullen kunnen bouwen of zelfs huren.

Volgens B’Tselem werden in Issawiya 135 woningen en andere bouwwerken gesloopt tussen 2004 en 2019. Er stonden begin dit jaar nog 136 sloopbevelen uit. In februari 2020 besloot Moshe Leon, de nieuwe burgemeester van Jeruzalem, de sloopbevelen tot september te bevriezen.

Alle Palestijnse wijken in Oost-Jeruzalem worden gekenmerkt door een structureel gebrek aan voorzieningen en ruimte, al heeft elke wijk zijn eigen problemen. Zo bemachtigen Israëlische organisaties via gerechtelijke procedures en misleidende koopconstructies steeds meer huizen in de oude binnenstad en de wijken Sjeikh Jarrah en Silwan. De Joodse gezinnen die zich daar vestigen, vormen met hun hekken, vlaggen en permanent aanwezige gewapende beveiligers mini-enclaves in de oude Palestijnse wijken. In totaal wonen nu zo’n 220.000 Joodse Israëliërs in Oost-Jeruzalem.

Op de voorgrond de Palestijnse wijk Issawiya in Oost-Jeruzalem, op de achtergrond Israëlische nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Foto Atef Safadi

Ook worden Palestijnse bewoners verdrongen door archeologische en toeristische projecten die uitsluitend het Joodse deel van de geschiedenis belichten. Wijken als Kufr Aqab en vluchtelingenkamp Shu’fat zijn sinds de bouw van de afscheidingsmuur afgesneden van de rest van de stad. Dat terwijl ze daar officieel nog toe behoren – wat weer een trek naar wijken als Issawiya, aan de ‘Israëlische’ kant van de muur, heeft bewerkstelligd omdat mensen bang zijn hun verblijfsvergunning kwijt te raken. Het economische leven in Oost-Jeruzalem, ooit een bruisend centrum voor Palestijnen van de Westelijke Jordaanoever, is door alle afscheidingen en checkpoints op sterven na dood.

In Issawiya is sinds de annexatie 90 procent van de oorspronkelijke grond onteigend of anderszins voor Palestijnse bebouwing ongeschikt verklaard, onder meer voor de Hebrew University, het Hadassah-ziekenhuis, nieuwe Joodse wijken en een militaire basis. Het laatste stukje open veld werd tot nationaal park verklaard. Terwijl het aantal inwoners groeide van minder dan tweeduizend in 1967 tot ruim twintigduizend nu, kreeg het gebied decennialang geen bestemmingsplan. Een poging om tot een realistisch plan te komen van de buurt en Bimkom, een mensenrechtenorganisatie van stadsplanners en architecten, werd in 2010 gestaakt omdat de Israëlische overheid te veel obstakels opwierp.

Tegen die achtergrond van krimpende ruimte en sociaal-economische achterstand is sinds april 2019 bovendien een grootschalige politieoperatie aan de gang in Issawiya. Het doel van de operatie blijft vaag. De politie heeft herhaaldelijk verklaard dat de wijk een brandhaard vol relschoppers is. Bewoners en mensenrechtenorganisaties stellen dat juist de Israëlische ordetroepen uit zijn op onrust. „De zogenaamde ‘incidenten’ lokken ze zelf uit door hun komst”, zegt B’Tselem-onderzoeker Eyal Hareuveni bij de presentatie van het rapport. „Ze richten hun wapens op mensen, slaan bewoners.”

Jonge wijkbewoners reageren door stenen of vuurwerk naar politieauto’s te gooien. Er zijn de afgelopen maanden naar schatting 850 jongeren gearresteerd, voornamelijk minderjarigen. Vaak worden verdachten midden in de nacht van hun bed gelicht; ook komen ordetroepen met het nodige machtsvertoon de scholen in. In de meeste gevallen worden de tieners zonder aanklacht na een paar uren of dagen weer vrijgelaten, soms met een boete of huisarrest. Niemand in de wijk ontkomt aan het traangas dat huizen en scholen inkomt, de verkeersopstoppingen, de nachtelijke huiszoekingen met of zonder aanleiding, waarbij kinderen wakker schrikken en huisraad overhoop wordt gegooid.

Terwijl Israëliërs vorige week de 52-jarige ‘hereniging’ van Jeruzalem vierden, betekent de annexatie voor de Palestijnse inwoners van de stad alles behalve eenheid. De Israëlische autoriteiten doen er alles aan de Joodse aanwezigheid te vergroten en de Palestijnse - nu zo’n 40 procent van de stadsbevolking - te verkleinen, om zo de Joodse meerderheid in Jeruzalem te behouden. Er is geen reden aan te nemen dat dat op de Westelijke Jordaanoever anders zal uitpakken.

Football news:

Inter zal hun contracten met Handanovic en D ' Ambrosio verlengen tot 2022
Pep Guardiola: ik zou in Manchester City en in League 2 zijn gebleven
Manchester United is klaar om Alexis, Lingard, Smalling, Dalot, Jones en Rojo te verkopen
Frank Lampard: ik verwacht meer van Chelsea, maar nu is het resultaat het belangrijkste
Atalanta verliest niet 15 wedstrijden op rij-13 overwinningen en 2 trekkingen
Lorient gooide een nieuwkomer uit het vliegtuig en stuurde een andere onder water-allemaal omwille van presentaties op sociale netwerken
Pasalic scoorde een hattrick in de wedstrijd tegen Brescia. Atalanta slaat de tegenstander om 6:1