Netherlands

#EmmysSoWhite: de belangrijkste tv-prijzen gingen naar witte mensen

Emmy Awards Bij de prijsuitreiking was Netflix voor het eerst oppermachtig. Diversiteit was ver te zoeken.

Het achtste seizoen van The Streaming War kende zondagnacht een teleurstellende finale. Als je de concurrentiestrijd tussen de opkomende streamingdiensten ziet als televisieserie, dan kun je de Emmy Awards zien als het slot van een seizoen. Op de uitreiking van de belangrijkste Amerikaanse tv-prijzen gebeurde dan eindelijk wat al jaren wordt voorspeld: streamingdienst Netflix kreeg voor het eerst verreweg de meeste prijzen van alle zenders en diensten (44 in totaal) en won voor het eerst, dankzij het Britse koninginsdrama The Crown, de hoofdprijs: die voor de beste dramaserie. Netflix’ schaakdrama The Queen’s Gambit werd onder meer bekroond met de Emmy voor beste gelimiteerde serie (één seizoen, afgerond verhaal).

Netflix, dat wereldwijd 209 miljoen betalende abonnees heeft, verstevigde zijn positie als meest dominante speler in de steeds verder groeiende markt voor streaming video. Disney+, de grote concurrent die scoort met Star Wars– en Marvelseries, kreeg slechts veertien Emmy’s. De andere grote concurrent Amazon Prime Video kreeg niets. Vaste Emmy-concurrent HBO, een betaalzender met eigen streamingdienst, moest het doen met 19 prijzen. Relatieve nieuwkomer Apple TV+, begonnen in 2019, won tien Emmy’s dankzij Ted Lasso, een charmante comedyserie over een Amerikaanse goedzak die zonder enige kennis van zaken voetbaltrainer wordt in Engeland. Jason Sudeikis mocht als hoofdrolspeler ook een prijs in ontvangst nemen.

Meer dan de helft van alle prijzen ging dit jaar naar streamers, inclusief de drie grootste categorieën. Zoiets was in 2013 ondenkbaar toen Netflix voor het eerst een Emmy won met het politieke drama House of Cards. Toen waren de reguliere tv-zenders nog oppermachtig.

De Emmy’s-show, vorig jaar zonder publiek wegens corona, had nu weer een zaal vol mensen. Er waren zo’n zeshonderd gevaccineerde én geteste gasten aanwezig. De opening door presentator Cedric the Entertainer maakte meteen duidelijk dat het, in tegenstelling tot de edities in het Trump-tijdperk, geen politieke editie zou worden. Hij begon met het zingen van een variatie op het nummer ‘Just a Friend’ van de recent overleden rapper Biz Markie. Samen met de gasten in de zaal zong hij „Tv, you got what I need”. Vrolijk, maar een weinig verheffende opening van een weinig verheffende avond.

Dit jaar werd de laatste Emmy van de avond voor het eerst uitgereikt aan een serie in de categorie ‘limited’ (los seizoen, afgerond verhaal). Deze uitreiking was dan ook de triomf van de gelimiteerde serie, met als belangrijkste The Queen’s Gambit (Netflix), die maar liefs elf Emmy’s won. Gelimiteerde series krijgen over het algemeen meer waardering dan langlopende series.

De samengebalde kracht van een heel verhaal in acht tot tien afleveringen – de ideale middenweg tussen een film en een roman – werkt toch het beste. Dramaturgisch gezien is het eenvoudiger om een afgerond verhaal te maken dan een verhaal dat zich over meerdere seizoen uitstrekt. Alleen al omdat je voor de laatste soort altijd een oneindigheidsclausule moet inbouwen: verhaallijnen die altijd weer verder kunnen. Meestal weten de makers ook niet hoe lang het gaat duren. Als de zender of streamer de stekker eruit trekt, moeten ze er snel een einde aan breien.

The Queen’s Gambit won de prijs voor beste ‘gelimiteerde’ serie.

Beeld Netflix

Gelimiteerde series kunnen ook makkelijker Hollywoodsterren strikken. Die hebben vaak geen zin om jarenlang aan een serie vast te zitten. Maar één seizoen is goed te doen. Net film. Dat zag je dit jaar in de bekroning van Kate Winslet (beste vrouwelijke hoofdrol). Zij speelt in Mare of Easttown een nukkige detective in de provincie die een moord moet oplossen. De opmars van de gelimiteerde serie laat vooral zien hoe film en series steeds meer naar elkaar toeschuiven, tot verdriet van de bioscopen en geluk van de streamingdiensten.

Ondanks de vele genomineerde mensen van kleur, gingen de belangrijkste prijzen naar witte mensen. Op de rode loper zag het er nog zo kleurrijk en divers uit: vooral zwarte genomineerden en lhbtq+’ers showden opvallende jurken en pakken. Acteur Carl Clemons-Hopkins (Hacks) de allereerste genomineerde queer, kwam in een non-binaire creatie met blote schouders. Acteur en zanger Billy Porter droeg een jumpsuit met enorme ruches aan de mouwen.

Maar eenmaal binnen bleken zij wederom op een wit feestje te zijn beland. Spraakmakende series waarin kleur, geaardheid en gender een grote rol spelen, werden gepasseerd. The Underground Railroad, magistrale serie over de slavernij, kreeg helemaal niets. I May Destroy You, een verbluffende comedy over het verwerken van seksueel geweld, moest het doen met slechts één Emmy, voor schepper Michaela Coel. Pose, een serie over de lhbtq+-ballroomcultuur uit de jaren tachtig, kreeg slechts drie, mindere Emmy’s: kapsels, kleding, make-up. De witte dominantie leidde tot veel debat; in navolging van de hashtag #OscarsSoWhite werd #EmmysSoWhite meteen trending op sociale media. Net als de Oscars blijken de Emmy’s niet te voldoen als graadmeter voor wat speelt: de verschuiving in diversiteit bij de streamingdiensten werd niet weerspiegeld.

Los van kleur, bleven ook andere spraakmakende series onbekroond. Het innovatieve WandaVision (Disney/ Marvel), over rouwverwerking van een superheld die zichzelf opsluit in een sitcom, kreeg niets. Het feministische The Handmaid’s Tale, over een misogyne dystopie, haalde het verliezersrecord: 21 nominaties, nul prijzen.

The Crown won elf Emmy’s waaronder beste dramaserie.

Beeld Netflix

Wat zegt deze seizoensfinale over de stand van de streamingoorlog? In elk geval dat Netflix, ondanks stevige aanvallen van partijen als Disney, Amazon, Apple en WarnerMedia (HBO), voorlopig niet van de troon te stoten valt. Het bedrijf maakt zo gigantisch veel producties in bijna alle denkbare genres dat het woord ‘Netflix’ voor sommige consumenten het woord ‘televisie’ heeft vervangen. Toch zal het bedrijf moeten blijven vernieuwen. Op creatief vlak liet men het afgelopen jaar een paar steken vallen, de beste series werden door concurrenten gemaakt (al denkt de Emmyjury daar dus anders over). Te vaak lijkt kwantiteit het te winnen van kwaliteit. Ook lukt het nog niet om een antwoord te vinden op het succes dat Disney heeft met films en series met herkenbare superhelden en Star Wars-personages. Zo moest de serie Jupiter’s Legacy bijvoorbeeld een antwoord zijn op de superheldenproducties van Disney, maar werd dat een dure flop die na een mislukt seizoen geschrapt werd.

HBO, op creatief vlak de grootste concurrent, zal hopen op revanche volgend jaar. Door de coronacrisis moest HBO het nieuwe seizoen van zijn kroonjuweel Succession met een jaar uitstellen. Goede kans dat die serie volgend jaar weer zal domineren.

De lancering van streamingdienst HBO Max verliep in de VS niet zonder opstartproblemen, maar het platform slaat aardig aan en heeft 67,5 miljoen abonnees. De dienst heeft ook nog veel ruimte voor groei: later dit jaar wordt de dienst gelanceerd in een aantal Europese landen. Pas in 2022 zal HBO Max ook in Nederland gelanceerd worden, al is een exacte datum nog niet bekend.

Genoeg ruimte voor nieuwe plotontwikkelingen zijn er in 2022 dus zeker. Ondanks de machtspositie van Netflix kan het streaminglandschap er dan al weer heel anders uitzien.

Football news:

Newcastle werd gekocht voor de Saoedi ' s door dezelfde dame die de sjeiks naar Man City bracht en de Britse prins verliet voor onafhankelijkheid
De Premier League is van mening dat Saoedi-Arabië de club niet heeft gekocht, Shearer en de fans zijn blij, er is een zware reflectie in de media: de wereld na de verrijking van Newcastle
Tutberidze ' s zoektocht in het paarschaatsen: Tarasova en Morozov veranderde het programma-en Gleichengauz is verdrietig dat zijn ideeën niet paste daar
Russische voetballer-meme-top 2 in uithoudingsvermogen in FIFA 22. Vermoeidheid is een illusie
Een unieke passage door de bouw van de snelste stedelijke Baan F-1: Het wordt voorbereid voor de Grand Prix voor $ 660 miljoen, de start is in 2 maanden
Rangnik zwijgt over Loco, maar spreekt met de Europese media. We analyseren Nikolic ' s ontslag door een monoloog over Red Bull
Fiorentina vraagt 90 miljoen euro voor Vlahovich. Man City, Juventus, Tottenham en Inter bieden voor de Servische Europese topclubs zijn geïnteresseerd in Fiorentina spits Dusan Vlahovic