Netherlands

De regenboogtrui als een eerbetoon aan zijn overleden vader

Reportage

WK wielrennen Julian Alaphilippe won het WK op een parcours waar niemand harder overheen kan jagen dan hij: 258 kilometer, 18 keer klimmen, 5.000 hoogtemeters.

Hij viel wat tegen in de Tour, vond Frankrijk, dat verwend was geraakt na de editie van 2019, waarin hij meer dan twee weken in de gele trui reed en zijn landgenoten tot in de slotweek liet watertanden bij de gedachte aan de eerste eindzege op eigen bodem sinds Bernard Hinault in 1985. Julian Alaphilippe (28) won dit keer maar één etappe, de tweede in Nice, en droeg het geel tot hij na drie dagen een bidon aanpakte waar dat verboden was, en een tijdstraf kreeg. Lullige anticlimax voor de publiekslieveling. Het was alsof hij daarna wat beteuterd in de rondte reed. Ontdaan van de magie die hem een jaar daarvoor boven zichzelf deed uitstijgen.

In werkelijkheid had hij zijn doel al bereikt. Er was geen mooiere manier om zijn vader Jacques te eren, die eind juni na een lang ziekbed overleed. Weinig toeschouwers die niet met hem meehuilden op de Promenade des Anglais, omdat ze het beeld van een jaar ervoor nog helder voor de geest konden halen, toen hij op de Champs-Élysées vlak naast het podium in de armen van zijn vader sprong na te zijn beloond voor zijn strijdlust. Er kwam een hoop verdriet uit in Nice. Daarvan verlost richtte hij zijn focus op de trui van zijn dromen. Die met de regenboog erop, toebehorend aan de beste wielrenner ter wereld.

‘Loulou’ deed geen trap te veel meer in de Tour, reed de bergritten waarin hij vorig jaar nog excelleerde in anonimiteit uit. In zekere zin strooide hij zijn tegenstanders zand in de ogen. Hij gold als outsider voor de wereldtitel, ook omdat zijn vorige WK-deelnamen op weinig waren uitgelopen.

Maar wie het parcours rond Imola goed bestudeerde, had de naam van Julian Alaphilippe wel opgeschreven; 258 kilometer, achttien keer klimmen, vijfduizend hoogtemeters. Geen renner die daar harder overheen kan jagen dan hij, het vedergewicht uit Midden-Frankrijk, amper 62 kilo zwaar. Of het moest Wout van Aert zijn, de beul uit België die ook rasklimmers kraakt.

Sommige renners spraken over twee wielerklassiekers in één, en stonden met angst aan de start. Zoals het hoort op een WK, een van de langste koersen van het jaar. In de eerste vijf uur was een groepje opportunisten vooruitgereden zonder perspectief op succes, voortgestuwd door een ijdele hoop op een wonder.

De wedstrijd wordt leuk als Tourwinnaar Tadej Pogacar alleen ten aanval trekt, op de steilste beklimming, die van de Cima Gallisterna, met al 216 kilometer in de benen en nog 42 te gaan. Hij heeft de grootste prijs uit zijn loopbaan al op zak, en ziet wel waar zijn drieste actie op uitdraait. Pogacar flirt met de wereldtitel tot Tom Dumoulin een tegenaanval plaatst. Hij voelt zich een stuk beter dan donderdag tijdens de tijdrit, maar weet dat hij het WK niet kan winnen als er kramp in zijn spieren trekt. Hij wordt veertiende.

Een spervuur van aanvallen volgt, maar niemand kan zich losrijden. Tot Julian Alaphilippe zijn ketting op een van de zwaarste verzetten legt en aan zijn stuur begint te hengsten. Dit is het moment waar hij op heeft gewacht. Het zijn de krachtsexplosies die zoveel energie vragen dat er in de spieren zuurstoftekort ontstaat waarmee hij zich kan onderscheiden. Doortrappen als het lichaam schreeuwt om te stoppen. Opschakelen met een bloedsmaak in de mond. En blind naar de finish.

Zo won hij Milaan-San Remo, ritten in de Tour. En zo gaat hij zijn eerste wereldtitel winnen. Achter hem doen vijf renners er alles om hem bij te halen, onder hen ook Wout van Aert, maar de eenzame renner is te sterk. Hij wordt gedreven door iets wat ongrijpbaar is, nadat hij drie maanden geleden met verlies werd geconfronteerd. „In het leven moet je soms door moeilijke momenten heen”, zegt Alaphilippe. „Die momenten kunnen later van pas komen.”

Football news:

Veron over Messi: spelen in Barca geeft hem ongemak
Mitryushkin op weg naar Fortuna: Duitsland is een land van goal Keepers. Ik kan hier veel leren, nieuwkomer van Fortuna Anton Mitryushkin deelde zijn emoties door zich bij een nieuwe club aan te sluiten. Ik ben blij en dankbaar om deel uit te maken van deze grote club en om de volgende stap in mijn ontwikkeling hier te kunnen zetten. Duitsland is een land van goal Keepers, dus ik weet zeker dat ik hier veel kan leren. Toen ik hier vorige week trainde, merkte ik de aangename sfeer in het team. Dus ik dacht niet twee keer na toen mij deze kans werd geboden, zei de Rus
Scott Micromini: het heeft geen zin PSG te verslaan als je niet op dezelfde manier speelt met Leipzig
Alejandro Gomez: hebben Ricica was het coronavirus, en hij viel in een depressie. Nu is alles goed met hem
Lyon wil Griezmann huren en is bereid om Barca Depay gratis te geven in het geval van een deal (Okdiario)
Bij de aanval op Bayern kan Nikolic gebruik maken van de Hoffenheim-techniek-lokkend in de druk en een lange pas naar de Alaba zone
Bayern-Loko-Utkin ' s eerste wedstrijd als commentator: verzekerde Yevgeny Mayorov, opgezet in de gang, na de terugkeer 0:5 jokte over bier