Lale Gül schreef met Ik ga leven een aanklacht tegen haar orthodox-islamitische jeugd. Op haar televisieoptredens volgden online scheldpartijen en doodsbedreigingen. Bij haar familie in het Amsterdamse stadsdeel West - de 23-jarige Gül woont nog bij haar ouders - lopen de emoties hoog op. We kijken met Gül terug op twee tumultueus verlopen weken.

De Telegraaf noemt jouw boek een "prikkelend debuut" van iemand die de woede van zich af schrijft. Het Parool heeft het over een humoristische maar meedogenloze autobiografische roman. Was je blij met die recensies?

"Zeker, ze zijn lovend, en dat is fijn na anderhalf jaar hard werken naast mijn studie Nederlands."

Het boek is twee weken uit en staat inmiddels op nummer negen van de bestsellerlijst.

"Dat is echt onwerkelijk. Een roman kan ook totaal floppen, dat weet je nooit met boeken."

Op 11 februari zat je bij Op1. Na afloop kreeg je heftige reacties, die je vervolgens via Twitter verspreidde, waaronder: "Verander je naam kk hoerr schande voor alle turken". Schrok je?

"Ik werd ook op straat herkend, dat was heel intimiderend. De politie kon niets voor me doen, doordat het om anonieme accounts ging. Later heeft de wijkagent contact met me opgenomen, ze gaan extra patrouilleren. Sommigen vergelijken mijn situatie met die van Ayaan Hirsi Ali of Theo van Gogh, of met die van Naima El Bezaz, maar ik weet niet of die vergelijking opgaat, ik denk het niet."

Via Instagram heb je een bedreiger met voor- en achternaam in de openbaarheid gebracht, wat vervolgens door GeenStijl werd opgepikt. Hij maakte je uit voor "achterlijke gore vieze vuile hoertje" met "je achterlijke boek" waarvoor je "terecht zou moeten staan".

"Wat een figuur, door GeenStijl kreeg hij de volle laag. Vervolgens begon hij te zeuren dat hij door die actie van GeenStijl geen baan meer kon vinden en dat er sprake was van racisme. Echt, ongelofelijk, alsof dat mijn schuld is."

In de Volkskrant vertelde je dat jouw moeder woedend was over jouw televisieoptreden. Ze wilde je wurgen. Je moeder is analfabete, maar hoorde van vrienden en familie wat je op televisie vertelde en wat je in het boek schrijft. Je noemt haar afwisselend "Karbonkel", "droogstoppel" en "de haattante des huizes".

"Mijn moeder is supergelovig. Toen in Frankrijk Samuel Patty onthoofd werd, vond ze dat terecht. Gelukkig steunt mijn broer me voor 100 procent. Ik woon nog steeds thuis en de sfeer is om te snijden. Ik eet apart, kom niet meer in de woonkamer. Als mensen op bezoek komen, doe ik de deur van mijn slaapkamer - die ik deel met mijn tienjarige zusje - op slot. Er is veel boosheid en verbaal geweld, maar dat heb ik al mijn hele leven, dat kan ik wel hebben. Ik negeer iedereen, en dat gaat prima."

In de Volkskrant zei je: "Nederland heeft een inkijkje gekregen in mijn gemeenschap, het doel is bereikt. Nu gaan de luiken weer dicht. Om mijn ouders tegemoet te komen, stop ik met publiceren."

"Deze week heb ik tegen mijn uitgever Mai Spijkers gezegd dat ik niet meer over de islam ga schrijven. Wat ik wel ga doen de komende tijd, weet ik even niet. Ik wil in ieder geval de promotie van dit boek doen en daarna even in de luwte blijven."

Je zei ook dat je gaat trouwen met een Turkse man.

"Dat klopt, maar dat wil nog niet zeggen dat ik met een moslim trouw. Eerder deze week heb ik wel mijn koffers gepakt omdat de spanningen hoog opliepen. Maar ik ben niet gegaan. Want als ik wegga, heb ik geen familie meer. Dan zullen ze me verstoten. Ik kan alleen het huis verlaten als ik met een Turkse man trouw. Hij mag net als ik vrijdenkend zijn, dat is het compromis."

Imam Yassin El Forkani riep op 26 februari via Twitter iedereen op jou met rust te laten. "Vrijheid en autonomie zijn belangrijke kernwaarden binnen de islam", schreef hij.

"Dat was heel lief, maar ook hij werd weer heel erg aangevallen. El Forkani staat voor een kleine groep moslims, velen zien hem als een sukkel die alles doet voor westerlingen."

Voormalig PVV'er en tegenwoordig moslim Arnoud van Doorn schreef in een tweet, die ook in het Turks werd vertaald, dat je de islam hebt verlaten en daar trots op bent, en dat je het leven van je ouders hebt geruïneerd. Wat vond je daarvan?

"Ik denk dat ik Turkije niet meer binnenkom. In Nederland wordt Van Doorn gezien als een sukkel, maar bij Turken is hij een soort heilige, daar is hij vaak op televisie. Zijn leugens over mij zullen worden gebracht worden door de Turkse media, en dan zal ik er bij het vliegveld uitgepikt worden."

Je reageerde aangebrand en maakte Van Doorn op jouw beurt uit voor "vuile hond". Hij deed daarop aangifte. Daarna noemde je hem ook nog "darmwandabces". Waarom zoek je de confrontatie?

"Ik ben er trots op dat ik dat heb gezegd. Ik haat Arnoud van Doorn. Hij heeft opgeroepen om in Nederland de sharia in te voeren, hij heeft opgeroepen om de vijanden van de islam te vernietigen. Hij is een engnek, en hij heeft ook nog een politieke partij! Ik word daar gewoon superboos om."

Schrijver Özcan Akyol schreef in zijn column in het AD: "Als deze auteur echt haar carrière beëindigt, dan hebben de barbaren gewonnen".

"Hij heeft makkelijk praten. Hij is geen vrouw en woont niet in Bos en Lommer. Ik ga nu alleen met mijn broer naar buiten, dat geeft me wel een veilig gevoel. Maar het zou beter zijn als de bedreigers worden opgepakt."