Netherlands

De coronacrisis heeft ons brein uitgeput

Ik was ziek afgelopen week – geen corona, ik heb een test gedaan – maar er bleef iets knagen en ik wist niet wat. O trouwens, die coronatest. Dat was zo goed geregeld allemaal! Ik belde en kon meteen dezelfde middag nog naar een industrieterrein in Houten.

Daar, in een leegstaande garage (of was het een oud kantoorgebouw, het verschil kun je tegenwoordig niet meer zien) was vloerbedekking gelegd en daarover reed ik met m’n auto naar binnen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Daarna kreeg ik vriendelijk een stokje in m’n keel en neus geschoven en kon ik weer weg – alles vanachter mijn autoraam zoals ik altijd een milkshake bij de McDonald’s bestel. Maar waar had ik het ook weer over?

O ja, deze column.

Nou kijk. Dit gebeurt me dus voortdurend: dat ik ergens mee bezig ben en het volgende moment weer vergeten ben met wat. Een raar soort concentratieverlies, om me vervolgens te realiseren dat er niks is, niks kán zijn, nou ja, corona dan, maar verder heb ik nog steeds werk, een dochter, een huis, mag ik niet klagen, wat zeur ik nou, en toch voelt het de laatste weken superingewikkeld om een normaal leven te leiden.

Ik vergeet ook steeds welke dag het is, alles voelt zo saai, altijd ben ik thuis, alle dagen lijken op elkaar. Gelukkig is er iemand op Twitter die af en toe meldt dat het woensdag is, of zondag, maar échte grip krijg ik niet en m’n gedachten zwermen overal heen. Wat als het nooit meer normaal wordt, wat als we hier nooit meer bovenop komen, als ik geen corona heb, kan ik nog steeds duizend andere ziekten hebben – et cetera.

Ik droom ook raar. Met heel veel logistieke puzzels. Bagage die ik moet plannen, kooktijden, routes. Zoals laatst in een droom, toen een vriendin met allemaal koffers en tassen kwam aanlopen, een andere vriendin zei dat we naar Uruguay (?) gingen en moesten voortmaken, en ik zelf ineens achterin een rijdende auto zonder bestuurder zat en alles moest regelen, en in Rome uitkwam.

Ik word meestal uitgeput wakker.

Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat ik gek aan het worden ben, héél goed zelfs, maar ik denk zelf dat een overschot aan adrenaline een goede verklaring zou kunnen zijn.

Die tip kreeg ik van Stefan van der Stigchel. Hij is hoogleraar cognitieve psychologie aan de Universiteit Utrecht en schreef laatst het boek Grip op je aandacht. Sinds hij me ooit in een interview uitlegde hoe moeilijk het is voor je brein om je te concentreren in een druk kantoor, houden we af en toe contact.

Ik had maandagnacht over hem gedroomd en toen ik hem daarover appte, stuurde hij me een artikel dat hij schreef over de invloed op je concentratie van lange periodes met te veel adrenaline en stress.

In het kort kwam het erop neer dat de coronacrisis veel ingrijpender is geweest dan we tot nu toe beseffen, en dat we er nu pas achter komen hoe heftig het werkelijk was. Eigenlijk hebben we veel te lang vooral op adrenaline gedraaid, waardoor we mentaal uitgeput zijn. En daar moet het brein nu van herstellen.

Want we hebben heel veel moeten multitasken en improviseren de afgelopen maanden en dan ook nog eens in een periode met veel zorgen: over je baan, je familie, de economie, de wereld. Het kost sowieso heel veel energie om uit je normale routine te zijn gerukt.

En dan al dat videobellen, zegt Van der Stigchel. Met je hoofd zit je dan op je werk, met je lichaam thuis – op twee plekken tegelijk die vroeger amper iets met elkaar te maken hadden – je wordt afgeleid door je eigen pratende hoofd in beeld, door je mails, door je telefoon, je huisdieren, je huisgenoten en het slechte geluid – je brein wordt er doodmoe van.

En continu zeggen dat het hartstikke lekker gaat, zegt Van der Stigchel, want toegeven dat we het moeilijk hebben doen we niet graag, zeker niet als zoveel andere mensen het veel zwaarder hebben, wat zou er mis kunnen zijn als alles gewoon doordraait maar het drááit niet gewoon door.

„De batterij is leeg”, zegt Van der Stigchel. „En die moet eerst opgeladen worden voor we weer verder kunnen. Almaar doorgaan met een vermoeid brein zorgt er alleen maar voor dat je nog makkelijker wordt afgeleid, met alle negatieve mentale gevolgen van dien. Rust nemen is nu belangrijker dan ooit.”

Dus ik hoop nu dat dát het is. Dat ik gewoon met vakantie moet. Dat de koek na vier maanden thuiswerken even op is, is dit herkenbaar?

Dat we moe zijn van alle corona, moe zijn van uit ons gewone doen zijn, dat we elkaar even met rust moeten laten, even helemaal niks.

Had ik jullie trouwens al verteld dat ik een coronatest heb gedaan?

Hoe was jouw week? Japke-d. Bouma wil het graag weten. Tips via @Japked op Twitter.

Football news:

Barcelona en Bayern hebben de Champions League 10 keer gewonnen. 6 andere deelnemers aan de 1/4 finale van 0 bekers
Napoli viel een half uur in slaap en gaf Barca de overwinning. We domineerden en sloegen vaker toe
Lewandowski maakte Chelsea af: 2 goals en 2 assists. Zijn statistieken dit seizoen zijn meer dan de ruimte
Ik richt me niet op Messi. We willen onze sterke punten tonen
Lewandowski scoorde 7 (3+4) punten in twee wedstrijden met Chelsea en nam deel aan alle goals van Bayern
Messi scoort al 16 jaar in de Champions League. Meer hebben alleen Raul-17
Luis Suarez: het belangrijkste is dat Barcelona verder gaat. Bayern is een van de kandidaten om de Champions League te winnen, net als andere teams