Netherlands

Zeven jaar Caldas brengt Nederlandse hockeyers alleen Europees succes

De uitschakeling van de Nederlandse hockeyers in de kwartfinale tegen Australië, betekent voor bondscoach Max Caldas een afscheid zonder olympisch succes.

In een olympische sport word je afgerekend op de prestaties bij de Spelen. Wat dat betreft moet de periode van Max Caldas als bondscoach van de Nederlandse hockeyers als mislukt worden gekwalificeerd. Na de vierde plaats in Rio de Janeiro in 2016, was het in Tokio al na de kwartfinale klaar. Australië won zondag met shoot-outs (3-0), nadat de wedstrijd in reguliere speeltijd in 2-2 was geëindigd. Nederland kwam door doelpunten van Mink van der Weerden (strafcorner) en Jeroen Hertzberger (strafbal) twee keer terug van een achterstand, maar ging in de shoot-outserie drie keer in de fout. Het is voor het eerst sinds Los Angeles 1984 dat de hockeyploeg niet meestrijdt om een olympische medaille.

Verdiend was de nederlaag tegen Australië allerminst. Nederland liet tegen de nummer één van de wereld totaal ander hockey zien dan in de groepsfase, waarin het als vierde eindigde en slechts wist te winnen tegen de zwakste landen Zuid-Afrika en Canada – met veel moeite ook nog. Maar na het laatste groepsduel, tegen Duitsland (1-3), hadden de hockeyers tot diep in de nacht gesprekken met elkaar gevoerd, vertelde Jorrit Croon aan hockey.nl, en de sfeer in de Nederlandse ploeg was volgens de 22-jarige middenvelder omgeslagen. „Er is nog nooit een wedstrijd van tevoren beslist.”

Na de praatsessie besloot Caldas ook in te grijpen voor het duel met de favoriete ‘Aussies’, die zoals zo vaak bij de Spelen in de groepsfase in topvorm waren. Hij verving verdediger Joep de Mol door Justen Blok. De twintigjarige Rotterdammer bracht de rust en het vertrouwen waaraan het de Nederlandse defensie vijf wedstrijden lang had ontbroken. Het riep de vraag op waarom Blok door Caldas niet was opgenomen in de zestienkoppige olympische selectie en als reserve buiten het olympisch dorp verbleef. Het was in ieder geval de laatste ingrijpende beslissing van Caldas, die na zeven jaar als bondscoach vertrekt naar Spanje en wordt opgevolgd door Jeroen Delmee.

Caldas nam in 2014 de plaats in van Paul van Ass, die met zijn controversiële inzichten de Nederlandse ploeg in 2012 naar olympisch zilver leidde en twee jaar later naar de tweede plaats bij het wereldkampioenschap in Den Haag. Maar het vertrouwen in Van Ass was op na de 6-1 nederlaag in de WK-finale tegen Australië. Er was bij de hockeybond, in de persoon van bestuurslid tophockey Stephan Veen – tweevoudig olympisch kampioen – niet langer geloof in zijn idee om met technisch spel tegenstand te bieden aan het moderne powerhockey. Caldas werd overgeheveld van de vrouwen, met wie hij olympisch en wereldkampioen was geworden, en moest het Nederlands mannenteam „nieuwe impulsen” geven.

Het leek een gouden greep, want in 2015 werd voor het eerst in acht jaar de Europese titel veroverd, na een 6-1 overwinning op Duitsland. En een jaar later, bij de Spelen van Rio, werd in de kwartfinale revanche genomen op Australië (4-0). De piek kwam te vroeg, want de hockeyers eindigden naast het podium. Dat was zijn fout, zei Caldas tegen NRC in 2018. Hij had zichzelf in Brazilië bewust neergezet als de alwetende coach op afstand, een die precies wist wat de spelers moesten doen. „Ik heb mezelf daar verloochend als coach en als persoon.” Toch mocht Caldas aanblijven omdat zijn „bazen” bij de bond het met hem eens waren: „Een medaille niet de koers moet bepalen”.

De Nederlandse bondscoach Max Caldas tijdens een training in Tokio. Foto Ina Fassbender/AFP

Caldas beloofde zijn manier van werken aan te passen. Hij stelde niet meer bezig te willen zijn met winnen of verliezen, en al helemaal niet met mensen die vonden dat het hoog tijd werd dat de hockeyers weer eens een mondiale titel gingen winnen. Het leverde, na prolongatie van de Europese titel in 2017, een jaar later zilver op bij het WK in India, na shoot-outs in de finale tegen België.

Die prestaties bezorgden hem dermate veel krediet bij de hockeybond dat het mislukte EK in 2019, waar in de halve finale verrassend van Spanje werd verloren en de sfeer in de ploeg tot een dieptepunt was gedaald, hem werd vergeven. „Elke hockeygeneratie heeft met tegenslagen te maken gehad. De vraag is: wat leer je ervan?”, zei bondsbestuurslid Veen tijdens dat toernooi in Antwerpen tegen NRC.

Het geloof in Caldas leverde, na het door corona verloren hockeyjaar 2020, deze zomer een derde Europese titel op, na zwaarbevochten zeges op België en Duitsland. „We zijn ons er heel erg van bewust dat we het voor een belangrijk deel van onze mentaliteit moeten hebben. Dat is echt een aandachtspunt geweest”, zei Caldas na afloop van het toernooi. „Maar op de Spelen zullen al die andere teams beter zijn dan nu. Wij moeten dat ook zijn”, voegde hij eraan toe.

Het waren profetische woorden, want alle toplanden presteerden in Tokio beter dan Nederland, dat in de groepsfase kansloos verloor van de Belgen en Duitsers, en tegen de Britten moeizaam gelijkspeelde. „We zijn gewoon ontzettende ezels dat we pas in de kwartfinales wakker zijn geworden”, zei middenvelder Seve van Ass na afloop van het duel met Australië, waarin Nederland minimaal gelijkwaardig was. „Als we dit vanaf de eerste pot hadden gedaan, dan hadden we het verder geschopt in het toernooi.”

Ook Caldas had „een heel ander Nederland gezien” dan in de groepswedstrijden. Dat Nederland voor het eerst in 37 jaar de halve finales was misgelopen, kon volgens hem gebeuren „in het mannenhockey, waar het heel close is”. Het is een uitleg die Caldas vaker gaf. „Het internationale hockey is enorm veranderd in de afgelopen twee decennia”, stelde hij in 2018 in gesprek met NRC vast. „Het is een dynamischer, fysiek veeleisender en snellere sport geworden.”

Onveranderd is dat de andere hockeylanden zich vooral richten op de Spelen. Een keer in de vier jaar pieken is het hoogste doel, de prestaties op andere toernooien zijn ondergeschikt aan olympisch succes. Met de Duitsers, die vijf jaar geleden in Rio ten koste van Nederland brons haalden en in Tokio ook weer halve finalist zijn, als beste voorbeeld. De Nederlandse hockeybond, als grootste, rijkste en best georganiseerde ter wereld, lijkt zich verplicht te voelen bij elk internationaal toernooi te presteren. De vreugde om de drie Europese titels en de finaleplaats bij het WK onder Caldas was wat dat betreft veelzeggend.

Wellicht dat de twee mislukte olympische toernooien de opmaat zullen vormen voor de koers onder de nieuwe bondscoach Jeroen Delmee. Aan hem de taak om over drie jaar in Parijs de hockeyers naar het eerste olympisch goud te leiden sinds Sydney 2000.

Football news:

Gian Piero Gasperini: het is nutteloos voor Atalanta om naar de scudetto te kijken. Inter, Milan en Napoli vallen op
Lewandowski ' s score van 19 wedstrijden voor Bayern werd onderbroken. Hij scoorde sinds februari
Muller was voor Rummenigge en met 218 doelpunten kwam naar de 3e plaats in de lijst van de beste scorers van Beieren
Reims coach Garcia mag Koeman vervangen in Barcelona
Tebas over het WK om de 2 jaar: complete waanzin en een fout. Schending van het voetbalecosysteem
Twee nieuwe onderzoeken worden uitgevoerd tegen de President van Angers in het geval van seksueel geweld
Als Mbappe enige kwaliteit heeft, is het bescheidenheid. Pochettino over de woorden van coach Metz over Kilian