Netherlands

Zero waste, nul verspilling

De Franse grens is dicht, maar ik kan me toch vergapen aan het Tapijt van Bayeux. Online dan. Het is trouwens geen tapijt, zoals Bianca Stigter al opmerkte in haar prachtige stuk erover in deze krant. Daarom: de vele meters borduursel van Bayeux kunnen sinds kort elektronisch bekeken worden.

Ik raad het iedereen aan, juist wie achterdochtig denkt: kan niks zijn. Ik dacht dat namelijk ook, maar ik deed het toch maar en ik was de hele avond zoet. Ja, het is heel anders dan wanneer je er in het museum langs schuifelt. Dan ben je erbij, dan ‘voel’ je hoe de fijne motoriek zijn goddelijke gang ging. Ik tuurde en besefte de trefzekere naald-en-draad-vingers uit de 11de eeuw. Online vergeet ik die. Daar zoom ik in en zie details die in het echt onopgemerkt blijven. Daar leven de figuurtjes, met een brutale oogopslag, een flirtend uitgedraaide heup, een hand die stiekem andermans enkel pakt. Hoofdzaak zijn heerschappij en oorlog, in de smalle strook onderlangs woelen de gewone mensen. Daar wordt geploegd, daar worden gevallen soldaten beroofd tot op hun blote dode vel. Een hoofse aai over een vrouwenwang wordt onderop vertaald naar een stevige aardse erectie.

Maar niet alles komt online tot zijn recht. Ik reserveer een half uur in de galerie van Pien Rademakers in Amsterdam, voor de bescheiden expositie van Carla van de Puttelaar, de fotografe die met elk van haar zinderende foto’s van vrouwen de afgekloven male gaze afserveert. Zij werkte voor deze reeks samen met modekunstenaar Iris van Herpen – en toen zweefden er fiere engelen op haar foto’s. Er staan ook enkele Van Herpen-jurken bij de foto’s opgesteld. Hoewel, jurken? Haar couture verdient een eigen woord, ‘vrouwsels’ of zo.

Simone Post: A New Beginning (detail). Foto Erik van Zuylen
Lees ook het artikel van Bianca Stigter over het Tapijt van Bayeyx: Steek voor steek de elfde eeuw tot leven gewekt

Vóór mijn halve uur om is, dirigeert galeriste Pien Rademakers me naar de show van ‘haar’ andere kunstenaars. Die werken allemaal volgens het principe-zero waste, nul verspilling. En zo maak ik kennis met de wandtapijten van Simone Post. Alhoewel, tapijten, geweven zijn ze niet. Ook niet geborduurd, trouwens. Ze zijn gebaseerd op bijvangst. Post werkt met de afgekeurde lappen van het legendarische Vlisco, de fabriek van luxe Nederlands wax-prints (een superieure soort batik) voor de Afrikaanse markt. „Pakhuizen vol” volgens Rademakers. Post bouwt de weeskind-stoffen om tot kleden. Niet als patchwork, de kenmerkende patronen zijn onzichtbaar. Ze kringelt ze in opgerolde strengen in elkaar en het effect is hallucinant. Onmiskenbaar ‘Vlisco’ en toch heel anders. Ik kijk naar het mooiste tapijt en voel me zo’n engel van Carla van de Puttelaar. Op weg naar de hemel duik ik, uiteraard in een deinende Iris van Herpen, terug naar het wilde-bloemenveld van Simone Post.

Football news:

Emery is de eerste coach met 5 finales in een Europees Cup toernooi
Villarreal zal spelen in de finale van de Europacup voor de eerste keer
Manchester United verloor voor het eerst in 8 wedstrijden. Er waren 6 overwinningen en een gelijkspel
Manchester United bereikte de finale voor de eerste keer onder Solskjaer
Emery speelt voor de vijfde keer in de Europa League finale. Hij heeft drie overwinningen
Villarreal stal de tweede Engelse finale - zal spelen voor de Europa League met Man United. Emery heeft een kans om deze titel te pakken voor de 4e keer
Guardiola ' s vader: Pep altijd beschouwd Messi de beste, maar wilde geen schade aan Barca veroorzaken door het nemen van de speler