Netherlands
This article was added by the user . TheWorldNews is not responsible for the content of the platform.

Zelfs opportuun vechtvoetbal was niet genoeg voor Oranje

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Reportage

Nederland-Argentinië Opnieuw werd het Oranje van Louis van Gaal met strafschoppen op het WK uitgeschakeld door Argentinië. Dit toernooi viel er weinig te genieten van het Nederlands elftal.

Zelfs opportunistisch vechtvoetbal en een dosis geluk waren voor het Nederlands elftal niet genoeg om zich voor de halve finale van het WK te plaatsen. Net als in 2014 verloor het Oranje van bondscoach Louis van Gaal van Argentinië met strafschoppen. Oranje leek al veel eerder dood en begraven, maar werd in de blessuretijd van de reguliere speeltijd nog gered door Wout Weghorst, die de 2-2 maakte.

Oranje hield in de verlenging met enig fortuin stand en koesterde de hoop dat ze dit keer wel met penalty’s van de Argentijnen konden winnen. Van Gaal had een strafschoppenreeks namelijk tot in de details voorbereid. Maar het mocht niet baten. Virgil van Dijk en Steven Berghuis zagen hun inzet gekeerd door de Argentijnse specialist Emiliano Martínez. Doelman Andries Noppert stopte er niet één.

Argentinië werd zo de verdiende winnaar van een krankzinnige avond waarin beide ploegen lang een tactische ‘schaakwedstrijd’ speelden en het elftal van sterspeler Lionel Messi heel lang de betere ploeg was. Nadat Argentinië via een doelpunt van verdediger Nahuel Molina (assist van Messi) en een benutte strafschop van Messi een kwartier voor tijd op 2-0 was gekomen, leek de droom van Van Gaal om wereldkampioen te worden voorbij.

De 71-jarige bondscoach redde zich nog wonderwel met plan B, een alles-of-niets-offensief waarbij alle hoop was gevestigd op de lange spitsen Weghorst en Luuk de Jong. Dat Weghorst in een chaotische slotfase twee keer zou scoren had vrijwel niemand nog voor mogelijk gehouden. Maar de droom van Messi om met het winnen van de wereldbeker een kroon op zijn succesvolle carrière te zetten, is nog levend. Argentinië stuit dinsdag in hetzelfde Lusail-stadion op Kroatië, dat eerder op de dag Brazilië na strafschoppen uitschakelde.

Wie louter naar het resultaat kijkt, kan concluderen dat Oranje een goed toernooi heeft gespeeld. De selectie was nu eenmaal geen topfavoriet voor de eindzege. Daarvoor beschikt Nederland met alleen Virgil van Dijk, Frenkie de Jong en Memphis Depay over te weinig voetballers van internationale allure. Het was dan ook moeilijk te begrijpen waarom Van Gaal telkens maar weer beweerde dat Nederland wereldkampioen kon worden.

Van Gaal probeerde het gebrek aan kwaliteit te compenseren door van Oranje een zeer hechte groep te maken zodat de internationals op het veld net een stap extra voor elkaar zouden zetten. En dat gekoppeld aan een zeer behoudende speelwijze waarbij het initiatief aan de tegenstander werd gelaten om die in de ‘omschakeling’ – zoals Van Gaal dat betitelt – te verrassen. Dat moest het recept voor de eerste wereldtitel van Oranje zijn.

Met zijn ‘poldercatenaccio’ haalde Van Gaal zich de kritiek van binnenlandse en buitenlandse voetballiefhebbers op de hals. Die wuifde de bondscoach vanuit Qatar op zijn eigengereide wijze weg door te stellen dat de wetten in het internationale topvoetbal zijn veranderd. Volgens Van Gaal is de ‘Hollandse huisstijl’ met vier verdedigers, drie middenvelder en drie spitsen niet meer van deze tijd voor ploegen die mee willen doen om de wereldtitel. Het lag dan ook niet in de lijn der verwachting dat Van Gaal zich aan Argentinië ging aanpassen.

Wout Weghorst na zijn tweede doelpunt ver in blessuretijd. Foto Ricardo Mazalan / AP

Oranje speelde voor 80.000 toeschouwers in de vertrouwde 1-5-3-2- formatie en loerde op een fout van Argentinië om via een counter toe te slaan. Oranje begon deze kwartfinale voor het eerst in de ideale opstelling van Van Gaal: Noppert in het doel, Nathan Aké, Van Dijk en Jurriën Timber centraal achterin, Daley Blind en Denzel Dumfries als wingbacks, Frenkie de Jong en Marten de Roon op het middenveld en voorin het trio Depay, Cody Gakpo en Steven Bergwijn. Maar dat leidde net niet tot succes en zeker niet tot goed voetbal.

Van Gaal had zijn ploeg de afgelopen weken stapje voor stapje voorbereid op een confrontatie met een groot voetballand als Argentinië. De beginfase van het WK was volgens de bondscoach de vervolmaking van een leerproces waarbij de spelers de opdrachten van hun leermeester steeds beter begrepen. Na een stroef begin tegen Senegal (2-0) en een offday tegen Ecuador (1-1) zette Oranje tegen Qatar (2-0) en de VS (3-1) een stijgende lijn in. Althans, waar het ging om de uitvoering van het spel van Van Gaal. Op één prachtig doelpunt na van Depay, die tegen de VS een aanval over twintig schijven afrondde, viel er weinig te genieten van het Nederlands elftal.

Het enorme vertrouwen van Van Gaal in een goede afloop leek niet realistisch. Uit de data bleek namelijk al dat Oranje boven zijn stand presteerde. Dat werd in het duel met Argentinië aanvankelijk ook pijnlijk duidelijk. Nederland werd op alle fronten overklast door het elftal van bondscoach Lionel Scaloni. Met 40.000 Argentijnse fans tegenover 1.400 aanhangers van Oranje stonden de Zuid-Amerikanen al voor de wedstrijd op een psychologische voorsprong. En na de 2-0 leek het voorbij, tot Nederland overschakelde op vechtvoetbal. Oranje kwam wonderwel weer tot leven, maar kan nu toch naar huis.

Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 10 december 2022