Netherlands

‘Ze vroeg erom’ – dat bestaat nooit

Ja, Drenthe is ook leuk, maar ik ben een week in Bologna, op het Cinema Ritrovato – festival van ‘teruggevonden’ films. Hittegolf (Bologna) en hernia (ik) – zo staat het ervoor. Dan is de bioscoop de ideale plek. Er is airco en ik kan blijven zitten. ’s Avonds ben ik buiten, voor „cinema sotto le stelle”, film onder de sterren in de mooist denkbare bioscoop ter wereld: op het Piazza Maggiore waar naast de kathedraal een immens filmdoek is opgericht en honderden stoelen zijn neergezet. Daar vertoont Bologna filmklassiekers die we allemaal graag nog eens zien (of, nog heerlijker: voor het eerst!).

Lees ook: Zes filmklassiekers voor zwoele zomeravonden

Zo zie ik het legendarische La piscine (uit 1969, met Romy Schneider en Alain Delon, dertigers dan en op hun sexyst) en de onuitsprekelijke jongensweemoed van Les 400 coups (1959, van François Truffaut). Hoogtepunt van het festival voltrekt zich echter in een cultuurpalazzo met Anatomy of a Murder (uit 1959, van Otto Preminger). Nooit van gehoord? Ik ook niet. Maar wat een film! Ik wilde hem meteen opnieuw zien en ik gun hem iedereen. Zeg, EYE? Ja jullie, daar in Amsterdam. Jullie zijn een filmmuseum. Wat denken jullie van een Otto Preminger-programma? MetThe man with the golden arm (heroïne) en Bonjour tristesse (decadentie aan de Rivièra). En vooral met Anatomy of a Murder – een rechtbankdrama over moord.

De moordenaar speelt een bijrol, eigenlijk gaat het over een verkrachting. Och, verkrachting, men heeft zo zijn twijfels. De veronderstelde dader is zelf vermoord en hij was een aardige man. En die vrouw kan het sjansen niet laten, dus, tja, ‘ze vroeg erom’… Scène na enerverende scène wordt het recht gefileerd dat zo gemakkelijk onrecht wordt als het frivole vrouwen betreft (in 1959 en nog steeds hoor, laten we ons niets verbeelden). Lee Grant (geweldige actrice, hoezo is die min of meer vergeten?) speelde die vrouw. Zij kreeg van de kritiek ervan langs, alsof ze niet acteerde maar haar rol wás.

Gustave Caillebotte: Côte de boeuf (1882).

Op de weg terug word ik verliefd op een côte de boeuf. Niet van vlees en bloed maar van verf en doek. Ik ontmoet hem dankzij een afslag naar Martigny, waar een routebord lokt naar de Fondation Pierre Gianadda en een tentoonstelling van de impressionist Gustave Caillebotte.

Inderdaad: vaut le détour. Het is een magnifieke expositie, waar ik tussen landschappen en Parijse taferelen dat aandachtige portret van een runderribstuk (1882) ontmoet. Hij schilderde het weerloos. Naakt ligt het te kijk met vet en bot. En voor ik het weet, denk ik aan Lee Grant in Anatomy of a Murder – weerloos voor de mening van het burgermansfatsoen, gereduceerd tot een stuk vrouwenvlees. Ik weet het, dat kan Caillebotte zo niet bedoeld hebben. Maar ik kan het wel zo denken.

Football news:

Donnarumma zal PSG ' s doelman zijn in de wedstrijd tegen Man City. Hij zal zijn debuut maken in de Champions League
Jorginho: ik was bezorgd over het gesprek dat ik niet bij Chelsea zou zijn geweest zonder Sarri
Dybala en Morata hebben spierblessures. Ze zullen niet spelen met Chelsea en Torino
Neville bekritiseerde de spelers voor verontschuldigingen in sociale netwerken in de stijl van Bruno: hun PR mensen creëren nep persoonlijkheden
Watzke over Sancho bij Manchester United: het doet me pijn dat hij niet zo vaak wordt gebruikt
De UEFA heeft afstand gedaan van de zaak tegen de oprichters van de Super League-Barca, Real Madrid en Juventus
Agnelli over de Super League: de waarden ervan zullen de stabiliteit van de voetbalindustrie garanderen.Juventus President Andrea Agnelli sprak over het belang van de Europese Super League voor het voetbal en publiceerde een open brief aan de aandeelhouders van de club. Dit is niet het spreekgestoelte van waaruit je opnieuw moet praten over de redenen voor de oprichting van de Super League, maar dit is een geschikte gelegenheid om u te informeren dat het nieuwe toernooi, waarvan de taak is om het beste spektakel in de geschiedenis van het voetbal aan de wereld te presenteren, is gebaseerd op drie basiswaarden. Hun doel is om de stabiliteit van de voetbalindustrie te waarborgen. De eerste is een algemene structuur voor het beheersen van de kosten en het bevorderen van een evenwichtige concurrentie in verschillende competities, in tegenstelling tot de regelingen die onder andere door de machthebbers worden voorgesteld. In de tweede plaats moet men zich sterk maken voor de beginselen van solidariteit en wederkerigheid. De derde is de concentratie op de prestaties van clubs in Europese competities en hun bijdrage aan de ontwikkeling van jongeren als het belangrijkste element van het concept van sport meritocratie (dit kan niet uitsluitend worden bereikt door wedstrijden binnen landen vanwege de geopolitieke en commerciële belangen van de partijen, die moeten worden gescheiden van de essentie van sport). Kortom, we kunnen dit karakteriseren als een nieuw meritocratisch paradigma en een terugkeer naar de basis - naar kostenbeheersing en transparantie van processen. Er zullen drie categorieën centraal staan in het project: fans die de vraag naar het product dicteren, spelers die de sterren van de show zijn, en investeerders die alle risico ' s op zich nemen die verbonden zijn aan het zakendoen in de voetbalindustrie