Netherlands
This article was added by the user Anna. TheWorldNews is not responsible for the content of the platform.

Visuele poëzie en een weldadig waterballet op Festival Circolo

Recensie Theater

Circusfestival Op het tiendaagse circusfestival Circolo in Tilburg, dat afgelopen weekend van start ging, staat het moderne circus centraal. Internationale makers brengen er een mix van acrobatiek, dans en mime.

Aanvankelijk lijken ze vrijwel identiek: performers Alexander Vantournhout en Alex Guérin zijn even groot en dragen dezelfde gele shorts. Maar dan wijzen ze ons in een droogkomische stille scène op hun onderlinge verschillen: Vantournhout heeft bijvoorbeeld veel kortere armen en benen, waardoor zijn hele fysiek zich anders vormt. Die constatering is de aanzet tot een speelse pas de deux waarin ze eerst tegen elkaar opbieden, maar vervolgens samensmelten tot één lichaam.

Hoe ze dat doen, is een wonderlijk staaltje visuele poëzie. In elkaar gevangen, boven op de ander, verstrengeld als een meerarmig wezen dat dierlijk rondstapt over het podium. De grote concentratie verhult een uitgekiend spel van evenwicht, leiding nemen en volgzaamheid. Nu niet tegen elkaar opbiedend zoals in het begin, maar in oeverloze afhankelijkheid en stille samenspraak.

Through the Grapevine van de Vlaamse theatermaker Alexander Vantournhout was afgelopen weekend te zien tijdens de opening van Festival Circolo, het jaarlijkse circustheaterfestival in het Tilburgse Leijpark. Op het festival staat het moderne circus centraal, dat zich op snijvlak van acrobatiek, dans en mimetheater begeeft. Dat levert veel ingetogen spektakel op. Op het sfeervolle festivalterrein zijn diverse grote circustenten opgetuigd. Daarbuiten zijn ondertussen volop guerrilla-acts te zien, van muzikale solo’s met de diabolo tot verrassende trapezenummers.

Het festival biedt ruimte aan internationaal gevestigde makers zoals Vantournhout, maar ook aan nieuw talent. Surface van het jonge acrobatenkwartet Familiar Faces speelt zich af in een ondiep bassin dat zich gaandeweg vult met een laagje water. Dat zorgt voor een spekgladde ondergrond, en dat wordt volop uitgebuit als ontregelende factor voor acrobatische toeren en bewegingspatronen. Het opspattende water sorteert kinderlijke speelsheid én spanning. Wie wil, ziet in de groep mensen die wordt voortgestuwd door het stijgende water ook een dystopisch wereldbeeld, maar bovenal is Surface een weldadig en vrolijk waterballet.