Netherlands

Van der Breggen schreef het sprookje waar Van Vleuten op had gehoopt

Reportage

WK wielrennen Anna van der Breggen won, als tweede renster in de historie, na de wereldtitel tijdrijden ook goud bij de wegwedstrijd. Annemiek van Vleuten werd met een gebroken pols tweede.

Als Marianne Vos (33) zaterdagnamiddag hoort dat het Wilhelmus wordt ingezet voor haar landgenoot Anna van der Breggen (31), doet ze in gesprek met de pers een stap achteruit, zet ze haar oranje helm af, en begint ze heel zachtjes met het volkslied mee te zingen, zin voor zin. Haar groene ogen gericht op een videoscherm aan de overkant van het Formule 1-circuit in Imola, waarop de vrouw die in drie dagen tijd twee keer wereldkampioen werd haar tanden bloot lacht. Als de laatste tonen gespeeld worden, begint de grande dame van de Nederlandse wielersport glunderend te applaudisseren. De journalisten die het zien gebeuren staan met open mond te kijken.

Zelf won Vos namelijk alles wat er te winnen viel – twaalf wereldtitels in verschillende disciplines, twee keer olympisch goud ook – en nu kijkt ze, net vierde geworden, vervuld van trots toe hoe haar generatiegenoot hetzelfde flikt. „Anna is een heel bijzondere sportvrouw”, zegt ze ook nog in alle nederigheid. „Het is alleen maar heel mooi om hier deel van uit te maken.”

Ooit waren de rollen omgedraaid. Toen Vos in 2012 in Valkenburg wereldkampioen werd, was het Van der Breggen die haar tot diep in de finale hielp en vijfde werd. Het jaar erop cijferde Van der Breggen zich opnieuw weg voor Vos, die weer de titel pakte. Zij werd vierde. „Toen moest ze nog gaan geloven dat ze zelf ook kon winnen”, zegt Vos. „Dat doet ze nu.”

Geen woord aan gelogen. Sinds 2015 rijgt Anna van der Breggen de grote prijzen aaneen. Het begon met de Waalse Pijl, ze won de Giro Rosa dat jaar, de eendaagse vrouweneditie van de Tour, en het kwartje viel definitief in Rio de Janeiro, toen ze zich kroonde tot olympisch kampioen, nadat Annemiek van Vleuten voor dood tegen een stoeprand was gevouwen.

Wat in de jaren die volgden nog ontbrak was een wereldtitel op de weg, en daar hikte ze lange tijd tegenaan omdat ze gebukt ging onder de druk die ze van haar omgeving kreeg opgelegd nadat ze hardop had uitgesproken in 2018 wereldkampioen te willen worden. „Iedereen die ik tegenkwam vroeg me naar dat WK”, zei ze in gesprek met NRC. „Het was niet leuk meer. Ik móést hogere waardes dan ooit halen, genoeg slapen, genoeg trainen, goed eten.” In Innsbruck haalde ze haar gram. Ze reed bijna veertig kilometer alleen aan kop en zette haar concurrenten op bijna vier minuten. Ongezien. Maar haar grootste prestatie moet dan nog volgen.

Donderdag stuift ze naar de wereldtitel tijdrijden. Die ontbrak nog op haar imposante erelijst. De coronaperiode heeft ze gebruikt om die discipline beter onder de knie te krijgen. Ze begint er zelfs lol in te krijgen om zich plat op haar stuur uit elkaar te trekken. Het vlakke parcours in Imola was niet eens op haar lijf geschreven. Ze kan beter uit de voeten op geaccidenteerd terrein.

Twee dagen later wordt ze tijdens de wegwedstrijd met 2.800 hoogtemeters verdeeld over 143 kilometer op haar wenken bediend. Lange tijd houdt ze zich in die race koest. Tot ze voor de vierde keer tegen de korte maar steile Cima Galisterna op moet fietsen, en ziet dat de aanval die Annemiek van Vleuten plaatst de winnende niet is – althans, dat zij nog een stapje beter kan. Ze gaat op haar pedalen staan, rijdt los zich zonder nog om te kijken, en begint aan een solo van ruim veertig kilometer. Net als in 2018. Ze weet dat ze dit tot de finish vol kan houden. Bovendien is de wereldkampioen tijdrijden. Alleen fietsen kan ze als geen ander.

Met haar handen zit ze diep in de beugels, om als het ware onder de wind door te duiken, en die blaast deze zaterdag hard door de groene wijnranken in de heuvels van Emilia-Romagna. Van der Breggen deert het niet. Haar benen blijven in machinaal tempo op en neer bewegen, tachtig, negentig, misschien wel honderd omwentelingen per minuut. Er gaat overtuiging van uit. Ze verzwakt geen moment. Er is niemand die nog in haar buurt kan komen.

Annemiek van Vleuten (links) sprint met een gebroken linkerpols naar de tweede plaats, voor de Italiaanse Elisa Longo Borghini.

Foto Jennifer Lorenzini/Reuters

Achter haar zorgt Annemiek van Vleuten ervoor dat een samenwerking met achtervolgers niet tot stand komt. De vrouw die vorige week in de Giro Rosa zo hard tegen het asfalt klapte dat ze haar pols brak en dacht dat haar hele seizoen voorbij zou zijn, weet dat ze het nu niet in zich heeft om wereldkampioen te worden. Dus schikt ze zich in een bijrol. Het is al bijzonder dat artsen van het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem in staat zijn gebleken haar pols operatief te fixeren zodat ze toch naar Italië af kon reizen. Met een witte spalk om haar linkerarm en hechtingen in haar kin doet ze nog wel een poging haar titel van vorig jaar te verdedigen, maar aan de fysieke vermogens van Annemiek van Vleuten zitten ook grenzen. Hoewel: ze pakt zilver, door in volle eindsprint de Italiaanse Elisa Longo Borghini te verslaan. Na afloop moet ze haar opgezwollen pols met rechts ondersteunen. Die was toch wel wat gaan zeuren toen ze met volle kracht aan haar stuur trok. Ze had gehoopt dat sprookjes bestaan.

Dat klopte, maar dit keer schreef Anna van der Breggen die, door na de tijdrit ook de wereldtitel op de weg te winnen. Na Jeannie Longo in 1995 is zij de tweede vrouw in de geschiedenis die dat voor elkaar krijgt. Een prestatie met eeuwigheidswaarde. En ze is pas 31.

En dus vragen journalisten of ze wel zeker weet dat ze gaat stoppen, na volgend seizoen. Het antwoord is ja. „Want er zijn meer dingen in het leven om over na te denken”, zegt Van der Breggen. „Een familie beginnen bijvoorbeeld.”

Football news:

Ik hoop dat Alaba een contract tekent met Bayern. Onze club is een van de beste ter wereld
Messi gaf Barca alles, bracht ze naar de top. Hij werd niet behandeld op de manier die hij verdiende.De voormalige Argentijnse Internationale Diego Maradona deelde zijn mening over het verhaal toen Lionel Messi Barcelona wilde verlaten
Ik hoop m ' n stempel op Juve te drukken. We zullen grote resultaten bereiken
De Coach van Benfica: Ik wil niet dat we eruit zien als de huidige Barcelona, Het heeft niets
Ik ben gelukkig in Manchester City. Ik hoop hier te blijven
Fabinho zal niet spelen met West ham als gevolg van blessure
Maradona was de beste in zijn tijd. De beste Messi