Netherlands
This article was added by the user . TheWorldNews is not responsible for the content of the platform.

Sleurende monster-tractoren zijn ‘een uitlaatklep’ voor de getergde boeren

N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Reportage

Trekkertrek Op het trekker-festijn willen de bezoekers de gedachten aan de stikstofcrisis verdrijven met het „brute geweld” van de machines . „We praten onderling heel veel over stikstof, dat wordt op den duur ook een beetje een deprimerend verhaal.”

De vorige keer, drie jaar geleden, was het top. Dus nu is Melchior van Munster er weer met een paar vrienden: de tractorpulling-wedstrijd van Lochem. Niet dat hij nou heel veel van tractorpulling weet, qua internationale competitie en zo. „Maar het is gewoon mooi om te zien.”

De zoon van een melkveehouder staat aan de bar wat biertjes te halen. De gezelligheid is ook een belangrijke reden hier te zijn. Kwestie van even eruit in het weekend, iets anders. „We praten onderling heel veel over stikstof, dat wordt op den duur ook een beetje een deprimerend verhaal.” Drie van z’n vrienden zijn ook melkveehouder, en Van Munster twijfelt of het hem gaat lukken het bedrijf van zijn vader over te nemen, nabij Olst in Overijssel – dat is een groot onderwerp in zijn leven. Dit weekend denkt hij daar juist níet aan.

Op een zandbaan van 110 meter kijken hoe ver een opgevoerde, glimmende tractor een zware kar kan trekken: dat is tractorpulling, ook wel trekkertrek. Het is een activiteit die een groot deel van Nederland nauwelijks kent, maar die in sommige regio’s veel bekijks trekt. Zaterdag was in de buurt van Lochem, in de Achterhoek, één van de ’s lands grootste trekkertrek-festijnen – een spektakel (toegangsprijs: 30 euro) van rook, enorm veel lawaai en duizenden bezoekers. Vooral mannen, van alle leeftijden, maar ook complete families met jonge kinderen.

Een kleine boerenzakdoek aan een trekker is een zeldzaam teken van de stikstofcrisis

Trekkertrek-dagen trekken van oudsher veel mensen uit de agrarische sector. Maar het evenement zaterdag is misschien niet wat een buitenstaander direct zou verwachten, gezien de huidige situatie in de agrarische wereld. Terwijl Farmers Defense Force afgelopen vrijdag dreigde met de hardste acties ooit en bemiddelaar Johan Remkes sprak van een vertrouwenscrisis tussen boer en kabinet die dieper zit dan stikstof, zijn de verwijzingen daarnaar schaars op dit ultieme agro-evenement.

Er hangt bij de ingang één spandoek met #trotsopdeboer. Maar omgekeerde vlaggen – op de wegen rondom Lochem aan praktisch elke lantaarnpaal te vinden – zijn er niet. Je ziet er zelfs meer correct hangende vlaggen: die zijn geschilderd op de scheurende trekkers en vrachtwagens van de trekkerteams. Wel hangt er aan veel trekkers subtiel een kleine boerenzakdoek, ook een teken van het boerenprotest.

Een familie poseert onder een spanddoek met daarop #trotsopdeboer. Verder zijn verwijzingen naar de stikstofcrisis schaars bij het trekker-evenement. „Dit zijn boeren onder mekaar”, zegt een vrachtwagenchauffeur „Ze vinden hier allemaal hetzelfde.” Foto Dieuwertje Bravenboer

„Dit zijn boeren onder mekaar”, zegt een chauffeur van een van de vrachtwagens. „Ze vinden hier allemaal hetzelfde.” Op een boerenevenement hoeven boeren elkaar niet uit te leggen dat ze trots zijn op de boer. „Deze plek lijkt me eerder een uitlaatklep”, zegt Mark Tombergen, die staat te kijken hoe een team een extra motor in een trekker plaatst. Hij is meer een techneut dan iemand uit de agrowereld, houdt van motoren. Ook die liefhebbers komen volgens hem graag naar trekkertreks. Tombergen kijkt ze ook weleens op tv.

Voor de agrarische bezoekers lijkt dit vooral een dag waarop de stikstofdruk een keer niet speelt. Niemand die NRC spreekt begint er uit zichzelf over, ze zijn hier voor het „brute geweld”, zoals Richard Brugman, zelf opgegroeid op een boerderij, het formuleert – hij heeft min of meer als enige een shirt aan met ‘trots op de boer’ erop. Maar het evenement zit wel degelijk vol met boeren die zich zorgen maken, en soms ook meedoen aan acties. De tienerzoon van een loonwerker denkt naar eigen zeggen bijna dagelijks aan stikstof, vertelt hij bij de stand voor modeltractoren.

Melchior van Munster heeft hoop dat hij bij Olst toch het bedrijf van zijn vader kan voortzetten, in de omgeving zijn al een paar andere boeren gestopt. Hij leest naar eigen zeggen NOS en soms NRC. „Ik heb ook gelezen wat er vrijdag gebeurd is. Ik mis dan weer de visie na zo’n overleg. Dit probleem is 15 jaar vooruitgeschoven, wat gaan we nu doen?” Van Munster zegt zich wel af te vragen hoe het platteland eruit ziet nadat veel boeren zijn gestopt.

Sommigen stellen zich feller op. Aan een picknicktafel zit een melkveehouder die zeven jaar geleden is gestopt (naam bekend bij de redactie) met twee kennissen te kletsen. Na enige tijd praten vertelt hij dat hij laatst met een paar „kameraden” meedeed aan het blokkeren van de A50. Hij was zó langs de blokkade, de adrenaline gierde door zijn lijf.

Maar het mag niet, toch? „Ja, er mag wel meer niet.”

In het rennerskwartier kan er achter de schermen worden meegekeken met de teams, monteurs en rijders. Sommige tractormotoren hebben duizenden pk’s aan vermogen. Foto Dieuwertje Bravenboer

Rond vier uur nadert de tijd dat de race van start gaat. Er zal heel wat stikstof de lucht in gaan, voorspelde de zoon van een loonwerker aan het begin van de middag al.

Als de eerste trekker vertrekt, blijkt de waarschuwing van de organisatie om oordoppen mee te nemen terecht. Een opgevoerde tractor mag dan klein zijn, het klinkt alsof er een vliegtuig opstijgt. Gesprekken worden onderbroken. Zwarte uitlaatgaswolken trekken over het glooiende terrein aan de voet van de Lochemse Berg. Teams als Let’s Try en IJsseldeltaPowerr strijden met hun machines, vol sponsorafbeeldingen van bedrijfjes als Stok Dakkapellen en oliehandel.nl. Vaak hebben de voertuigen door allerlei aanpassingen enkele duizenden pk’s.

Hoog op de tribune zit een 62-jarige man uit Amersfoort die zijn naam onder geen beding in de krant wil. Hij is er al vroeg gaan zitten, wil graag het beste uitzicht over de hele baan – dan kan je zien op de tractoren goed wegkomen én waar ze eindigen. Oordoppen draagt hij niet, als hobby schiet hij graag dus is hij naar eigen zeggen wel wat gewend.

Het stikstofbeleid vindt hij „kul”, de boeren zijn een makkelijk slachtoffer. Heeft hij ook het gevoel dat dit soort evenementen onder druk staan als veel boeren moeten stoppen? Nee, dat niet. „Dit blijft hoe dan ook.” In zekere zin heeft het met ‘gewoon’ boeren eigenlijk weinig te maken, het zijn halve professionals. „Dit is een ongelofelijk dure sport.” Vandaar al die sponsors.

Bij Tractor Pulling Lochem zit de tribune vol toeschouwers. Sommige dragen oorbescherming tegen het geluid van de tractor-motoren Foto Dieuwertje Bravenboer

Richard Brugman, ook betrokken bij de organisatie, ziet wél een parallel tussen de uitdagingen voor boeren en die voor trekkertreks: steeds meer regels. Vroeger zette je gewoon een hek neer en dan was het geregeld. Nu moet dat hek zo en zoveel meter van de baan af staan, en komt de gemeente alles controleren. Begrijp hem niet verkeerd, dat snapt hij ook wel, zo gaan die dingen. Maar hij is benieuwd hoe dat verder gaat. „Ook met de uitstoot en zo.”