Netherlands

Liesbeth Rasker: ‘De drang om alles vast te leggen, heeft me de bijnaam ‘De Archivaris’ opgeleverd’

Journalist en reisblogger Liesbeth Rasker (31) woont in Amsterdam met poes Disco en schrijft elke week in VIVA over wat ze meemaakt.

Over de vraag welk (niet levend) item ik als eerste zou redden als  mijn huis in brand staat, hoef ik niet lang na te denken: mijn fotoboeken. Vanaf de eerste echo is m’n hele leven vastgelegd, met als resultaat zo’n 2,5 meter aan fotoboeken in huis. Grote albums waar alles in is gedocumenteerd, van de eerste dag op aarde tot het moment dat ik word gebeld met het nieuws te zijn geslaagd. Mijn moeder, en na haar overlijden mijn vader, waren er ongelofelijk bedreven in. Er was zelfs een speciale inplakkamer in huis die vol stond met potten fotolijm, snijmachines, een flinke voorraad boeken en natuurlijk stapels mapjes vol foto’s. Ze schreven er zinnetjes bij, namen van vriendjes en vriendinnetjes, dagen en data, zodat het echt een volwaardig archief is en er geen herinnering verloren hoeft te gaan. Ik kan opzoeken wat ik voor mijn vierde verjaardag cadeau kreeg, wie er op mijn partijtjes waren, wat ik droeg op de laatste dag van de basisschool en in de onhandige puberperiode die volgde. Een rok over je spijkerbroek bijvoorbeeld, en topjes met spaghettibandjes over een wit shirt. De zero’s waren fashion wise een afschuwelijke tijd om in op te groeien, maar dat is een ander verhaal.

Lees ook
Liesbeth Rasker: ‘Ik wilde mijn telefoon in de gracht gooien en doen alsof ik dat bericht nooit had gehad’

Die drang om alles vast te leggen heb ik van m’n ouders overgenomen, wat me de bijnaam ‘De Archivaris’ heeft opgeleverd. Vooral in de tijd dat er nog geen smartphones waren maar wel digitale camera’s, is er weinig waar ik geen foto’s van heb. Of het nou een spectaculair festival was of een gewone maandagavond bij een vriendin op de bank, ik had altijd mijn kleine digitale camera mee. In plaats van afdrukken maakte ik voor alles een mapje in een uitgebreid digitaal mappensysteem. ‘Woensdagmiddag studeren met Rubie’ staat er dan, of ‘zaterdagochtend brak bij Sadie’. En dan vijftig lelijke, vaak onscherpe foto’s van brakke studenten op een gore bank. Tegenwoordig is dit toch anders. Foto’s maken is door de smartphone makkelijker dan ooit, het resultaat is paradoxaal genoeg dat ik juist mínder foto’s maak. En als ik dat al doe komen ze op de grote chaotische hoop waar inmiddels zonder overdrijven 27.514 foto’s, screenshots en whatsappfoto’s op staan. Ik doe ze niet meer in mapjes, druk ze niet af, en maak nog maar zelden een digitaal album. De herinneringen zitten in de cloud, maar liever heb ik ze weer gewoon voor handen. Dus sinds enige tijd ben ik weer begonnen met het maken van mapjes (met bijna 30.000 foto’s een hels karwei), en ook overweeg ik om weer zo’n klein cameraatje te kopen. Misschien helpt dat. Want over twintig jaar is wat ik nu draag waarschijnlijk ook behoorlijk weerzinwekkend en dat plezier wil ik mezelf toch zeker niet ontnemen.

Foto: Lin Woldendorp

Liesbeths column is afkomstig uit VIVA 23-2020. Deze editie ligt t/m 9 juni in de winkel. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

Football news:

Lampard op 3-0 met Watford: een droge overwinning thuis, drie goals gescoord-Chelsea speelde zeer goed
Chelsea had deze overwinning nodig. We zijn ervan overtuigd dat we in de top 4 kunnen komen
Rebic scoorde 9 doelpunten voor Milaan in 11 wedstrijden van de Serie A
Mikel Arteta: Arsenal in de Champions League krijgen leek een paar weken geleden onmogelijk
Hij won de gouden dubbel in Duitsland voor de dertiende keer
Neuer assisteerde in de Duitse bekerfinale bij Bayer
Sarri rond 4:1 met Torino: Juve had een vals gevoel van veiligheid na een paar goals