Netherlands

Een feministisch verdienmodel

New Yorks Ontwaken Geen stad in Amerika die zo hard is geraakt door de coronacrisis. In de lente van 2021 krabbelt New York weer op. Jutta Chorus kijkt hoe dat gaat. Afl. 3: The Wing.

De lift stopt op de elfde verdieping. De deur glijdt open en ik stap de tombe van The Wing binnen. Een club exclusief voor vrouwen, met maatschappelijk succes. Een werkplek voor henzelf, zo omschreef oprichter en derdegolffeminist Audrey Gelman in 2016 The Wing (naar het boek van Virginia Woolf). Hier zouden werkende vrouwen tussen hun afspraken door op adem kunnen komen, een boek lenen in de bibliotheek van vrouwelijke auteurs. De thermostaat standaard op 22 graden, de ideale vrouwentemperatuur. Een doucheruimte met slippers en badjassen. Jennifer Lopez, Hillary Clinton en Alexandria Ocasio-Cortez behoren tot de bezoekers.

Maar als ik in het penthouse op E 20st Street, Manhattan, om me heen kijk, zie ik alleen mezelf op de beveiligingsmonitor in de kast met kantoorspulletjes. De oranje en groene meubels hebben dezelfde ronde hoeken als de vingerplanten. Alles is bedekt met een laagje stof. De telefooncellen met namen van heldinnen uit tv-series en boeken (Olivia Pope, Harriet M. Welsch, Claudia Kishi) zijn leeg. De stoelen aan de lange tafel zijn ruw achteruit geschoven alsof de laatste vergadering in allerijl verlaten werd. De kalender staat op deze maand – een teken van leven. Mijn ogen zoeken de evenementen voor de komende dagen, maar dan zie ik dat de weekdagen niet kloppen met de data. De kalender is van vorig jaar. The Wing staat al een jaar leeg.

Een coronajaar.

Toen ik over The Wing hoorde, moest ik denken aan het feministische Ms. Magazine. Ik zag foto’s van Wing-oprichters Gelman („I’m a girl boss”) en Lauren Kassan en ze leken met hun slanke gestalte, wapperende haren en brutale gezicht op iconen van de tweede feministische golf als Gloria Steinem en Brenda Feigen.

Foto Jutta Chorus

Vijftig jaar geleden richtten zij in New York hun tijdschrift op. Ze zetten abortus, huiselijk geweld en Wonder Woman op de cover, ongehoord. Met hun energie baanden ze het pad voor Gelman en Kassan, die van feminisme een verdienmodel maakten.

Wat heeft het virus hier hard toegeslagen, denk ik terwijl ik foto’s neem van de lege Wing. Maar een paar dagen later lees ik dat een ander, moderner fenomeen de telefooncellen, de bureaus en douches heeft leeg geveegd. Audrey Gelman is ten val gebracht door een (sociale) mediastorm. In The New York Times klaagden werknemers van The Wing over de slechte beloning en behandeling door hun bazen, en over het nauwelijks verholen racisme van de leden. Die boze werknemers waren niet-wit, een van hen was transgender.

Op hun Instagram-account presenteerden Gelman en Kassan The Wing als een toonbeeld van multiculturaliteit. Verwoestender dan het coronavirus is die hoogmoed geweest. Het enige wat de club te bieden had en aantrekkelijk maakte was het zorgvuldig gemarkete imago van te deugen.

Gelman ging op Instagram door het stof. „In de oorspronkelijke visie van The Wing maakten we ruimte voor vrouwenvriendschappen en stonden we op tegen onrecht. Deze intenties ten spijt, zijn we juist het soort maatschappelijke ongelijkheid gaan verdedigen dat we hadden willen beëindigen.”

Vorige maand is de vrouwensociëteit overgenomen door de International Workplace Group, geleid door mannen met witte boorden en rode dassen.

Football news:

De Spaanse fan gaat al sinds 1979 naar de wedstrijden van het nationale team. Hij kwam naar de Euro met de beroemde drum (hij zou het hebben verloren tijdens de lockdown)
Ronaldo verwijderde de gesponsorde Coca-Cola op een persconferentie. Cristiano is sterk tegen suiker-maakt er zelfs geen reclame voor
Zweden voorwaarts Isak: ik zou graag wat meer bezit hebben. Maar we zijn blij met het punt
Luis Enrique: Spanje probeerde kansen te creëren, maar het veld was niet de beste. Spelers klaagden
Laporte op Morata ' s blunder: hij zal de mond van iedereen te sluiten door het scoren van drie doelpunten in de volgende wedstrijd
Messi scoorde uit Chili ' s vrije trap. Hij werd de recordhouder van Argentinië voor doelpunten in officiële wedstrijden
Spanje scoorde 2 schoten op doel in de 2e helft tegen Zweden-beide na 89 minuten