Hun grappen worden er niet minder leuk van, maar optreden voor dertig man in plaats van honderd is voor veel cabaretiers wel even wennen. "Op de eerste rij zie je ze denken: o jee."

Het is stiller in de theaterzalen. Soms denkt cabaretier Kasper van der Laan even: er wordt zo weinig gelachen, dit gaat niet goed. Tot hij zich weer realiseert dat er gewoon veel minder mensen zijn en er dus ook minder geluid is. "Ik vind het te gek dat ik weer mag spelen, maar zo'n zaal die eigenlijk te groot is voor het aantal bezoekers blijft een aparte gewaarwording."

Sinds de coronamaatregelen werden aangescherpt, mogen er nog maar dertig mensen in een zaal samenkomen. In een zaal met plek voor het drievoudige, ziet dat eruit als een magere opkomst. En cabaret is nou net een kunstvorm die gebaat is bij een volle zaal en veel interactie. "Echt intiem wordt het niet", zegt Van der Laan.

“De rollende lach komt minder snel op gang. Dat is wennen: cabaretiers zijn gewend om momenten van stilte te zien als falen.”
Alex Ploeg, cabaretier

"Als bezoeker ben je niet meer anoniem: omdat iedereen zo ver uit elkaar zit, kan ik vanaf het podium meteen zien wie bij elkaar horen. En mensen op de eerste rij ervaren meer stress. Je ziet ze denken: o jee, ik ben nu wel heel zichtbaar, haha."

Met zo weinig mensen kun je er dan wel weer een leuk onderonsje van maken, zegt de cabaretier. Hij probeert het van de positieve kant te bekijken. "Normaal zou ik geen goede avond hebben als maar twee- van de achthonderd bezoekers zouden lachen. Als nu tweehonderd mensen lachen, heb ik een lachrato van 100 procent."

'Word ongemakkelijk als ik niet speel'

Ook cabaretier Alex Ploeg kon niet wachten tot hij het podium weer op kon: toen Toomler op 1 juni de deuren opende, stond hij diezelfde avond nog op de planken van het Amsterdamse comedycafé. "Superfijn dat het weer kan, want ik word een beetje ongemakkelijk als ik niet speel. Als comedian is optreden toch je uitlaatklep en een groot onderdeel van wie je bent."

De sfeer in de zaal is goed, zegt Ploeg: mensen zijn blij dat ze weer naar het theater kunnen. Al merkt hij ook verschil in reactie. "In een volle zaal komt de lach meer in golven, waar je op kunt meerijden. Nu komt die rollende lach minder snel op gang. Dat was even wennen: cabaretiers zijn gewend om momenten van stilte te zien als falen. Maar het voordeel is dan weer dat deze setting me dwingt het verhaal heel gericht te vertellen, aan die ene groep, op dat ene moment, in die ene ruimte."

“Eigenlijk is mijn show een training. Dat mensen verder uit elkaar zitten, is daarvoor perfect.”
Kasper van der Laan, cabaretier

Ploeg speelt nu try-outs van zijn nieuwe show Ego - vooralsnog een voorstelling van ongeveer een uur, die hij tweemaal per avond opvoert. "Ik zit nog in de beginfase, dus kan er nog alle kanten mee op. Ook qua lengte."

Van der Laan maakte speciaal voor deze tijd de cabaretvoorstelling De weg naar SuccesGeluk, over zelfhulpexperts die hij in coronatijd massaal ziet opduiken. "Eigenlijk is mijn show een training", zegt hij. "Dat mensen verder uit elkaar zitten, is daarvoor perfect: iedereen let op."

Je kunt hoe dan ook veilig het theater in, belooft Ploeg. Zo gaan bezoekers rij voor rij naar binnen en buiten. "Ik sta ervan versteld hoe goed het overal geregeld is. Zeker nu de horeca eerder dicht is, is het theater een goed alternatief voor een avondje uit."