Netherlands

Bij de VN moet je elkaar in de ogen kijken

Diplomatie Bij onderhandelingen zijn toevallige ontmoetingen, improvisatie en oogcontact onmisbaar, zegt De VN moeten dat, ook tijdens corona, mogelijk maken.

In normale tijden zou deze dinsdag een hoogtepunt zijn in de internationale diplomatie. Een reeks high-level ontmoetingen wordt bekroond met toespraken van regeringsleiders die het debat openen in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Gewoonlijk is dat een gelegenheid waar diplomaten, royals en politici uit de hele wereld elkaar treffen. Bijeen in New York houden ze bilaterale gesprekken en wonen informele lunches, workshops en diners bij.

Ditmaal loopt het anders. Juist in het 75-jarige jubileumjaar van de AV is vanwege de Covid-19-pandemie besloten dat de regeringsleiders via een vooraf opgenomen videoboodschap hun stem kunnen laten horen. Daarmee laten de VN (te) veel van het eigen karakter verloren gaan.

Waarom zouden we ons hier druk om maken? Nu het multilateralisme wereldwijd onder vuur ligt, het disfunctioneren van de VN-Veiligheidsraad al jaren een heet hangijzer vormt bij het reageren op conflicten in Jemen en Syrië, of bij spanningen tussen de VS en China, en de organisatie zich bovendien tijdens de eerste maanden van de pandemie oorverdovend op de vlakte hield, kun je je afvragen of de VN niet onherroepelijk zijn glans aan het verliezen is. Maar de consequenties van digitale diplomatie moeten niet worden onderschat. Want de kracht van de VN ligt vooral in het fysiek bijeenbrengen van afgevaardigden uit alle landen – en ze met elkaar te laten praten, lachen en ruzie maken. Het feit dat er een platform bestaat om mondiale hoofdpijndossiers, fysiek, met elkaar te bespreken kan voor positieve verandering zorgen.

Vanzelfsprekend brengt digitale diplomatie ook voordelen met zich mee: onnodige (vlieg-)reizen worden beperkt, financiële of praktische barrières voor deelname vallen weg en in sommige gevallen, als er niet te veel op het spel staat, kunnen online-vergaderingen efficiënter zijn. Het grootste nadeel is echter dat, juist op het moment dat onderhandelingen ergens over gaan, het niet blijkt te werken om zonder persoonlijk contact tot een beslissing te komen.

Waarom is dat zo? Een vaak gegeven – maar onduidelijk – antwoord is dat diplomatie nu eenmaal leeft van de informele onderonsjes. Een meer compleet antwoord is dat we simpelweg niet moeten vergeten dat regeringsleiders ook mensen zijn, die unieke informatie halen uit persoonlijk contact.

Allereerst biedt een fysieke bijeenkomst de kans op toeval en spontaniteit. Het gebeurt niet vaak dat je, tijdens het drinken van een kop koffie, aan tafel belandt met de premier van Zweden en president van India.

Lees ook: Lege wandelgangen trekken de zuurstof uit de diplomatie

Toespraken in deze week hebben de re putatie dat ze spontane reacties uitlokken. Hoongelach tijdens een toespraak van president Trump bijvoorbeeld is eigenlijk alleen mogelijk in de collectieve spontaniteit van het moment. De opening van de AV biedt normaliter een unieke kans op toevallige ontmoetingen en reacties die verandering teweeg kunnen brengen in relaties, of beeldvorming weten te kantelen, op mondiale schaal.

Ten tweede biedt een fysieke ontmoeting ruimte voor flexibiliteit in isolatie. In bilaterale overleggen – waar deze week normaal bol van staat – kunnen beloftes worden gedaan buiten de boekjes om. Zulke afspraken in de marge zijn vaak cruciaal om onderhandelingen uit het slop te trekken. Een omgeving zonder risico’s op een video-lek en een decor waarin soms alleen regeringsleiders aanwezig zijn, draagt daar uiteraard aan bij. Daarnaast biedt een fysieke onderhandeling ruimte voor improvisatie. De praktische sensitiviteit van diplomaten en regeringsleiders om aan te voelen wat wel of niet werkt, waar druk nodig is of juist voorzichtigheid, is moeilijk op afstand te vatten, maar kan relaties fundamenteel van richting veranderen.

Ten derde kun je tijdens een fysieke onderhandeling de ander in de ogen kijken. Juist in coronatijden wordt pijnlijk duidelijk hoeveel vertrouwen ertoe doet omdat het een indruk van zekerheid creëert op momenten dat die er, rationeel gezien, niet is. Als iemand je iets belooft, zoals hulp, vertrouw je erop dat diegene de belofte nakomt – ook al weet je dat niet zeker. Beloftes zijn cruciaal voor het smeden van een compromis en vertrouwen is daarmee de smeerolie van diplomatie. Maar vertrouwen is ook menselijk: er moet continu aan worden gewerkt en dat is moeilijk, zo niet onmogelijk, op afstand.

De meeste aandacht in mediaverslagen gaat traditiegetrouw uit naar de toespraken van de regeringsleiders, maar uiteindelijk draait het om het informele circuit waar we veel minder over horen. Daar worden knopen doorgehakt, relaties verstevigd of ruzies bijgelegd. Brandhaarden in de wereld kunnen nu niet hopen op de verandering die persoonlijke ontmoetingen tijdens de opening van de Algemene Vergadering normaliter teweegbrengen. Hoewel fysieke vergaderingen tussen ambassadeurs en diplomaten sinds een aantal weken sporadisch zijn opgestart in New York, zal het VN-gebouw ook de komende maanden worden gekenmerkt door leegte.

Een al aangeslagen VN verliest daarmee een van de weinige strohalmen die het heeft om geloofwaardig te blijven in een wereld waar de zogenoemde liberale orde van gedaante verandert. Het zou voor de VN lonen om actiever na te denken over hybride (on- en offline-) vormen van vergaderen, uiteraard op een verantwoorde manier. Zoals het opstarten van fysieke vergaderingen op ambassadeursniveau, bijvoorbeeld in de Veiligheidsraad waarin 15 landen zitting hebben.

De VN kunnen daarbij een voorbeeld nemen aan de Europese Unie, waar vergaderingen weer zoveel mogelijk – zij het met mondkapjes en op afstand – fysiek plaatsvinden. De Brusselse multilaterale evenknie lijkt zich wonderwel te herpakken in deze crisis, niet in de minste plaats door het besef dat diplomaten en regeringsleiders nu eenmaal beter onderhandelen als ze elkaar, echt, in de ogen kunnen kijken.

Football news:

Messi gaf Barca alles, bracht ze naar de top. Hij werd niet behandeld op de manier die hij verdiende.De voormalige Argentijnse Internationale Diego Maradona deelde zijn mening over het verhaal toen Lionel Messi Barcelona wilde verlaten
Ik hoop m ' n stempel op Juve te drukken. We zullen grote resultaten bereiken
De Coach van Benfica: Ik wil niet dat we eruit zien als de huidige Barcelona, Het heeft niets
Ik ben gelukkig in Manchester City. Ik hoop hier te blijven
Fabinho zal niet spelen met West ham als gevolg van blessure
Maradona was de beste in zijn tijd. De beste Messi
PSG-President Nasser al-Khelaifi werd in 2026 en 2030 vrijgesproken van fraude bij de verkoop van uitzendrechten in het WK. Een andere beklaagde, voormalig FIFA-Secretaris-Generaal Jerome Valcke, kreeg een voorwaardelijke gevangenisstraf van 120 dagen. Na vier jaar van ongefundeerde, vergezochte beschuldigingen en voortdurende aanvallen op mijn reputatie, heeft het rechtssysteem besloten mij volledig vrij te spreken. De beslissing van het Hof is een echte overwinning zei al-Khelaifi aan het einde van het proces. Het Zwitserse Openbaar Ministerie beschuldigde al-Khelaifi ervan Valk te hebben aangezet zijn officiële positie te misbruiken. Voor de President verzocht PSG om een gevangenisstraf van 28 maanden. Al-Khelaifi stond terecht als hoofd van de be In Media television group